گیتار الکتریکی در اوایل قرن بیستم توسعه یافته است و یکی از مهمترین ابزار موسیقی محبوب است. گیتار الکتریکی جامدات امروز از گیتار آکوستیک، وسیله ای است که در آمریکا به عنوان گیتار اسپانیایی معرفی شده است. گرچه طرح های بدن گیتار های مدرن الکتریکی اغلب از گیتارهای آکوستیک آنها متفاوت است، تمام گیتار ها با همان قالب ساده ساخته می شوند. تمام گیتارها، صوتی یا الکتریکی، مهمترین تفاوت این است که گیتارهای آکوستیک توخالی هستند در حالی که گیتارهای الکتریکی بدن جامد دارند.
سالهاست که گیتار آکوستیک به دلیل حجم آن، به نقش حمایت کننده ای در گروه های موسیقی بزرگ محدود شده است. بنابراین، انگیزه اصلی که باعث ایجاد گیتار الکتریکی شد، تمایل سازندگان برای حجم بیشتری بود. پیشگامان گیتار الکتریک مدرن گیتارهای صوتی تقویت شده توسط مخترعانی که سیم ها، آهنرباهای و دیگر پیوندهای “تحویل” را به هم متصل می کردند تقویت شد. با این حال، با پیشرفت تکنولوژی در دهه 1930، نسخه های جدیدتر پیچیده تر شد و گیتار الکتریکی تبدیل به یک ساز انفرادی شد که توسعه سبک های موسیقی را گسترش داد.
اولین گیتار الکتریکی در دهه 1920 و 1930 ساخته شد اما این نمونه های بسیار ابتدایی گیتار الکتریکی مدرن جامد بود، گفته می شود که نخستین گیتار الکتریکی توسط پل هاتمارک اختراع شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *